مدح و مرثیۀ امام حسن عسکری علیهالسلام
از سیرهات پیداست فرزندِ علی باشـی زندان به زندان بـند در بندِ علـی باشی جز زهر آبِ خوش نخواهی خورد در زندان وقتی حسـن باشی و فـرزندِ علی باشی حتّی نگهـبـانـانِ زنـدان دوستـت دارند وقتی میانِ اشک، لبـخـنـدِ عـلـی باشی در سجدههای خستهات پیداست میخواهی غرقِ خـدا باشی خـوشایـندِ علـی باشی تقدیر راضی بر رضایِ توست وقتی که راضی به تـقـدیــرِ خـداوندِ عـلی باشی از چشمهایت چشمهای لبریز خواهد شد روزی که محـوِ مـاهِ دلـبندِ علـی باشی در گوشِ موعودِ زمان قرآن تلاوت کن تو آخـرین تـفـسیـرِ مـانـندِ عـلـی باشی |